لذت نگاه کردن در چشم‌های همدیگر را خیلی وقت است یادمان رفته. لذت واقعی خندیدن به جای دونقطه پرانتز، لذت هدیه دادن به جای استیکرهای جعبه‌ی کادو! حالا نه فقط با آدم‌های دور که گاهی توی یک خانه هم با هم همینطوری حرف می‌زنیم: «شام حاضره؟»، «نه. یه رب دیگه. :* :* » و این دو نقطه ستاره‌ها بزرگ‌ترین فاجعه‌ی عاطفی است!

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))