زندگیِ گلّه‌ای، آدمای فلّه‌ای
یه عمره ول معطل، با این مُخای مختل
دلخوشی شون قیافه، تو ژستن و کلافه
نه فکری نه سؤالی، تو دنیای خیالی
بیدارن و خواب می‌بینن، سایه رُ آفتاب می‌بینن
آخرِ کَل کَل و کُرکُری، عاشقِ لات و قلدری
از بس خطری و خلافن، یه پخ کنی غلافن
از روزگار ملولن، تو خودشون می‌لولن
زندگی شون ضدحاله، یا تو چاهن یا چال
بیاین از خدا بخوایم مغز هامون را در راه خودش درست کنه
یا علی

جمع‌بندی نهایی: همه مون
از اجداد بسیار دور مشترکی هستیم دیگه
پس همه باهم خواهر برادریم

اگر انقدر شجاع بودی
که شروع کردی و
انقدر قوی هستی
که داری ادامه میدی،
پس حتما انقدر
لیاقت داری که
به خواسته ات یا
حتی بهتر از اون برسی

اختلاف طبیعیه؛ همه جا هست. مدارا کنید. تحمل کنید.

این روزا حداقل با 2 چیز خیلی مشغولم
1 نقشه جهان
2 جی‌پی‌تی

‏یه دیالوگی بود تو سریال در چشم باد که میگفت: «دنیا دید من دقیقاً چه چیزایی رو دوس دارم، همونا رو ازم گرفت»
و خیلی از ما فقط یه‌نفرو دوس داشتیم، اما دنیا حتی به اون یه نفر هم رحم نکرد که ازمون نگیره :)))