دلم كه ميگيرد سراغ عاشقانه ها ميروم...
تنهايي را بر سرم ميكشم و مينويسم...
من آنقدر از تو مينويسم كه ابرها برايم گريه كنند و خورشيد طلايه وار برايم رنگين كمان ببافد...
رنگين كمان برايم رقص نور ميشود و آواي هق هق ابرها برايم ساز...
اما من كلماتم را با اين ساز عاشقانه هماهنگ ميكنم؛
من كلماتم را مي رقصانم تا خودم بازيچه دنيا نشوم...
شايد حكمت دل شكسته ي من تجربه اي براي عاقلانه زندگي كردن است نه عاشقانه زندگي باختن...
(دلنوشته خودم)

پاییز رسیده است
انار ها هم
تو اما
نرسیده ای هنوز
میوه #نارس کدام فصل بوده ای مگر ؟

عشق یعنی
عشقت بخاد بره سرکار
ساعت 6نیم صبح
الارم بزاری بیدارش کنی
تا خود سرکار باهم حرف بزنید بعد از اونور وقتی تعطیل شد با همه خستگیش تا خونه باهات حرف بزنه M

میگه کار غلطیه که آدمارو به خاطر ترک معشوق سرزنش کنی�
عشق که دست خود آدم نیست!
گیریم حرف تو راست ! عشق دست خودت نیست!
وفاداری هم دست خودت نیست؟
تعهد هم دست خودت نیست؟
پس فرق آدم با بقیه موجودات چیه؟
عقل آدم چی میشه اگه هر چی از کتابا خوندیم رو راحت قبول کنیم؟

سر به زیر و ساکت و بی سرصدا میرفت دل
ناگہان‌رویِ تٌو راٰ دید و حواسش پرت شد ..

دیدار یار غایب
دانی چه ذوق دارد؟
ابری که در بیابان
برتشنه ای ببارد
#سعدی