هر کســــی با شمـــع رخســــارت به وجهــــی عشـــق باخت
زان مـــیان پروانــــــه را در اضطــــراب انداختـــــــــی
گنـــج عشـــق خود نهــــادی در دل ویــــــران ما
سایــــه دولـــت بر ایـــــن کنــــــج خــراب انداختــــــــی
((حضـــــرت حافـــــــظ))