زنـگ خـونـه رو زدن.رفـتـم در رو بـاز کـردم.دخـتـر همـسـایـه قـدیـمـی مـون بـود.دو بـار بـا هـمـین دسـتام پـوشـکش رو عـوض کـردم، حـالا اومـده کـارت عـروسـیش رو داده دستـم !
.
.
.
.
میـگم خـدا جـون! مخـاطـب خـاص کـه نمـیدی، شـوهـر کـه اصـن نمـیـذاری حـرفشـو بـزنـم، قـربـون اون کـَرَمت، لااقـل قـدرت تحـمل ایـن مصـیبت عظــــــــــیم رو بـه مـن عطـا بـفـرمـا...آمیــــــــــن