اختصاصــی شِــــــــــــــــــــرِک!
داییـــــــم راهنمـــــــای ایـــن تـــــور هـــای مسـافرتیــــــه!
هــــــرســـــــــال عیــــــد میتــونه دو نفــــــــر رو بـا خـودش هـــــــرجا ک میخــــــــواد واســـــــه عیــــد بره رو ببــــــــره،
از اونجــــــام ک زن و بچــــــه نـداره،همیشـــــه دوتــــــا از فـک و فامیـــــــلا رو میبــــــــــره....
خلاصـــــــــه امســــــال مــــــن و امیــــــن داداشــــــــم همـــــــراه ش رفتـه بودیــــ�
تـو سفــــــــر یه خانومـــــــه بـود صبــــــــا ک میرفتـــــــــم واســـــه صبحــــــــانـــــــه میومــــــد بـا همـــــــه دسـت میــــــداد و ســــــــلام علیــــــــک میکــــــرد،
روز اول ک اومــــده بـود،یهـــــــو رسیــــد ســـــر میــــــــز مـا دستشـــــو کشید طــــــــــرف امیـــــــــــن امینــــــــــم قـرمـز شـــــــده بـود،
دستشــــــــو گذاشـــــت تو سینـــــــه شٌ گفــــــت:
سـلام خانـوم صبحتـــــون بخیــــــر!
یهـــــــو خانــــومــــــــه دســــــت امینـــــنٌ گــــــرفت روشم بوسیـــــد گفـت پسـرم مـن جـای مـادر تــــــوام...
ینــــــــی مــــــــلــــــــــــت اونجـا همـه داشتـــــــــن میـــــــــزٌ صـنـــــدلیـا رو گــاز میـــــــزدن، اَ خنـــــــــده!
دیگـــــــــه هــــــــــر صبـــــــــح خـانومــــــــه اول میـومــــــــد اول بـا امیـن ســــــــلام علیـــــــــک میکــــــــرد بعـد میرفـــــــت بـا بقیـــــــه ملــــــت؛
اصـــــــــلاً خـدا فـک و فامیـــــــلٌ آفــــــــریده فقـــــــط واســـــه ی آبـرو ریــــــزی و جـــــــــک ساختــــــــــــن،
والـــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــــا؛