یه استاد فیزیک خانم تو دانشگاه داشتیم خیلی تو ترم سر به سرش گذاشتیم(البته خدا شاهده خودش رو به اعصاب بود:)) اینم آخر ترم گفت همه تونو میندازم صبر کنین:))
نمره هارو که زدن منو ننداخته بود یکم نگران شدم:/اومدم از یکی از پسرا که درسش خوب بود پرسیدم به شما چند داده؟؟
گفت کثافط انداخته منو:///
گفتم چرا؟؟؟
گفت نمیدونم والا... فکر کنم قد بلند،هندزفری،یقه اسکی کار دستم داده:)))
خدا شاهده من کاری به اعتماد به نفسش ندارما:/
تمام مشکلم اینه که هندزفری و یقه اسکی رو جزو آپشنا ی خودش محسوب کرد:(((

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^