فرزندی به دنیا می آید..
مادری خوشحال است
آینده ای که میخندد
و دنیایی که بر روی صندلی چوبی کهنه اش سرنوشت دیگری را می بافد
می بافد از سبز و قرمز و آبی
می بافد سیاه و سفید
طرح های مشترک
دنیا خوب میداند هرآنچه دیگران نمیدانند
دنیا فکر میکند به هرآنچه دیگران فکرنمیکنند
زمان بازیگر دنیاست..
زمین میچرخد و زمان میگردد و میشود سرنوشت و آینده !
میشود همانی ک یک روز دنیا برایش طرح مشترکی بافت از روزهای قشنگ ناتمام با یک ناتمام تر از خودش..
این میشود که میشویم بازیگر دوم سرنوشت دیگران..!
تولد واژه ی ترسناکی است ..
و دنیا و زمان و آینده تنها نظاره میکنند
به هرآنچه که ما نمیدانی�
و به هرآنچه که ما فکرنمیکنیم..
nEsa#
1398.02.03

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^