تا به حال شده از خودتون بپرسید من انگیزم از زندگی چیه؟
شاید بعضی ها پرسیده باشن ولی وقتی آدم انسانهای ناتوان رو می بینه باید بگه بارالها شکر که قدرت دارم،شکر که سالم هستم،شکر که میتونم رو پاهای خودم راه برم؟
ولی ما عوض شکر گناه میکنیم و با پوزخندی از کنار ناتوان ها عبور میکنیم.
لطفا هرکی این پست رو دید و خوند یک قلب برای شادی قلبشون بزاره.
A.M