ﺧﺎﻧﻢ ﺣﻤﯿﺪﯼ ، ﺑﺮﺍﯼ ﺩﯾﺪﻥِ ﭘﺴﺮﺵ ﺑﻪ ﻣﺤﻞِ ﺗﺤﺼﯿﻞ ﺍﻭﻥ ﯾﻌﻨﯽ ﻟﻨﺪﻥ ﺭﻓﺖ !
ﺍﻭﻧﺠﺎ ﺑﻮﺩ ﮐﻪ ﻣﺘﻮﺟﻪ ﺷﺪ ﯾﻪ ﺩﺧﺘﺮِ ﺍﻧﮕﻠﯿﺴﯽﺑﺎ ﭘﺴﺮﺵ ﻫﻢ ﺍﺗﺎﻗﯿﻪ !
ﻣﺜﻞِ ﻫﻤﻪ ﯼ ﻣﺎﻣﺎﻧﺎﯼ ﻣﺴﺌﻮﻝِ ﺍﯾﺮﺍﻧﯽ ﮐﻠﯽﻣﺸﮑﻮﮎ ﺷﺪ
ﺍﻣﺎ ﻣﺴﻌﻮﺩ ﮔﻔﺖ : ﻣﻦ ﻣﯿﺪﻭﻧﻢ ﭼﻪ ﻓﮑﺮﯼ ﻣﯿﮑﻨﯽ ﻣﺎﻣﺎﻥ !
ﻭﻟﯽ ﻭﯾﮑﯽ ﻓﻘﻂ ﻫﻢ ﺍﺗﺎﻗﯿﻪ ﻣﻨﻪ !
ﯾﻪ ﻫﻔﺘﻪ ﺑﻌﺪ ﺍﺯ ﺑﺮﮔﺸﺘﻦ ﻣﺎﻣﺎﻥِ ﻣﺴﻌﻮﺩ،ﻭﯾﮑﯽ ﺑﻪ ﻣﺴﻌﻮﺩگفت:
ﺍﺯ ﻭﻗﺘﯽ ﻣﺎﻣﺎﻧﺖ ﺭﻓﺘﻪ ﻗﻨﺪﻭﻥِ ﻧﻘﺮﻩ ﯼ ﻣﻦ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ !
ﯾﻌﻨﯽ ﻣﺎﻣﺎﻧﺖ ﺍﻭﻧﻮ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﻪ ؟
ﻣﺴﻌﻮﺩ ﮔﻔﺖ : ﻏﯿﺮﻣﻤﮑﻨﻪ ﻭﻟﯽ ﺑﻬﺶ ﺍﯾﻤﯿﻞ ﻣﯿﺰﻧﻢ !
ﺗﻮ ﺍﯾﻤﯿﻞ ﺧﻮﺩﺵ ﻧﻮﺷﺖ :
ﻣﺎﻣﺎﻥ ﻋﺰﯾﺰﻡ ! ﻣﻦ ﻧﻤﯿﮕﻢ ﺷﻤﺎ ﻗﻨﺪﻭﻧﻮﺍﺯﺧﻮﻧﻪ ﯼ ﻣﻦ ﺑﺮﺩﺍﺷﺘﯽ،
ﻭ ﺩﺭﺿﻤﻦ ﻧﻤﯿﮕﻢ ﮐﻪ ﺑﺮﻧﺪﺍﺷﺘﯽ ! ﺍﻣﺎﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﺯﻭﻗﺘﯽ ﺷﻤﺎ ﺭﻓﺘﯽ ﺗﻬﺮﺍﻥ ﻗﻨﺪﻭﻥ ﮔﻢ ﺷﺪﻩ !
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ... ﻣﺴﻌﻮﺩ !
ﺭﻭﺯ ﺑﻌﺪ ﺍﯾﻤﯿﻞ ﻣﺎﺩﺭِ ﻣﺴﻌﻮﺩ :
ﭘﺴﺮ ﻋﺰﯾﺰﻡ! ﻣﻦ ﻧﻤﯿﮕﻢ ﺗﻮ ﺑﺎ ﻭﯾﮑﯽ ﺭﺍﺑﻄﻪﺩﺍﺭﯼ،ﻭ ﺩﺭ ﺿﻤﻦ ﻧﻤﯿﮕﻢ ﮐﻪ ﺭﺍﺑﻄﻪ ﻧﺪﺍﺭﯼ !
ﺍﻣﺎ ﻭﺍﻗﻌﯿﺖ ﺍﯾﻨﻪ ﮐﻪ ﺍﮔﻪ ﺍﻭﻥ ﺣﺪﺍﻗﻞ ﯾﻪ ﺷﺐﺗﻮ ﺗﺨﺘﺨﻮﺍﺏِ ﺧﻮﺩﺵ ﻣﯿﺨﻮﺍﺑﯿﺪ ، ﺣﺘﻤﺎ ﺗﺎﺣﺎﻻ ﻗﻨﺪﻭﻧﻮ ﭘﯿﺪﺍ ﮐﺮﺩﻩ ﺑﻮﺩ !
ﺑﺎ ﻋﺸﻖ ... ﻣﺎﻣﺎﻥ !

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^