تاهجده سالگی که مدرسه نذاشت صبحا بخوابیم
تا بیست و هشت سالگی سربازی و استرس کار و پول درآوردن و آینده
بعدش بچه دار میشیم تا سی و پنج سالگی گریه ی بچه نمیذاره بخوابیم
تا پنجاه سالگی هم زود بیدار شیم بچه رو بفرستیم مدرسه
تا شصت و پنج سالگی هم از درد بیماری نمی تونیم بخوابی�
بعدش که میمیریم
اونجا هم شانس ما تا بیایبم بخوابیم یکی میاد پیس پیس فاتحه میخونه میزنه به سنگ قبرمون بیدارمون میکنه ...

برا دختره گل سفارش دادم فرستادم در خونشون
بهم زنگ زده میگه چرا پرداخت درب منزل زدى؟
(بعضيا واقعا لياقت ندارن)????

زندگی تو ایران مثل کار کردن تو رستورانه، صبح تا شب واسه ملت انواع غذا هارو سرو میکنی ولی صاحب رستوران نهار بهت املت میده

‏داییم تو عروسیش انقدر مست بود شام و که خورد به پدر زنش گفت ایشالله خوشبخت بشن رفت .

همیشه تا میام بگم حمل بر خود ستایی نباشه‌، اشتباهی میگم *یرمم نمیتونی بخوری

‏کاش تو زندگی واقعی هم مثل والیبال وقت استراحت فنی وجود داشت هر جا گیر کردی بری بیرون زمین یکی بیاد بهت بگه چه خاکی باید به سرت بریزی الان!