یکـی از نـاجـوانمـردانـه تـریـن شـوخـی هـایـی کـه مـامـانـم بـاهـامون میکـرد ایـن بـود کـه مهـر مـاه ..
وقتـی صبـح زود تـوی خـواب نـاز بـودیـم ، مـیومـد بـالای سـرمـون ؛ ایـن شعــرُ میخـونـد :
مــدرســه هــا واااا شــده ه ه
هـمهمــه بـرپـا شــده ه ه
بـا حضـور بچـه هااااا
مـدرسـه زیبـا شـده ه ه ..........
ینـی دوس داشتـم سـرمـو بکـوبـم بـه دیـوار ^.^
واای مـامـااااان