نوستالژي: نامه هاي عاشقانه قديمي
سلام بهونه قشنگ من براي زندگي ، آره ، بازم منم همون ديونه هميشگي
فداي مهربونيات چه مي كني با سرنوشت؟ دلم واست تنگ شده بود اين نامه رو واست نوشت..
حال منو اگر بخواهي ملالي نيست جز دوري شما!!! كه همين دوري يعني كل ملالها
درگيرم اين روزا ،درگير روياي تواَم ...
به تو كه فكر مونوم مورچه ها دورِم جمع مِرَن ،حتي روياتم شيرينه يَرِه (از عاشقانه هاي مشهدي)
اينقده دلم برات تنگ شده كه واويلا. شده اندازه قرمزيِ ماتيكي كه يه مورچه به لباش زده
سه روزه رفته ای ، سی روزه حالا !!! زمستون رفته ای نوروزه حالا !!!
نمك در نمكدان شوري ندارد آخ دل من طاقت دوري ندارد :((
(دست خودت نيست جون به جونت كنن ععزيزي)
اي نامه كه مي روي به سويش از جانب من ببوس رويش
