سلام به همه برو بچ گرامی؛ظمن(خدایی نمیدونم با کدوم ز هست،راهنمایی کنین!)عرض تسلیت ایام امتحانات،الان من با اون نمرات درخشان از تو مستراح در خدمت شمام!
آقا ما یه ریفیقی داریم،سر امتحانا داشتیم سوالا رو چک‌ میکردیم،این ریفیق ما به هر سوالی میرسیدیم میگف اِ،استاد این جوابش میشه فلان،این میشه فلان،خلاصه به نوعی استاد رو‌ پیچوند.استادم بهش گفت یه بار دیگه بگی سر جلسه رات نمیدم؛
دوست منم به این بهونه جلو استاد کلی لوس بازی و ناز و عشوه،دیروز با هم قرارم داشتن،دوست مام از حالت سینگل درومد!نمرات نیمترم دومم از اینی که هستم بدتر بشه اگه دروغ بگم!(به سلامتی نمراتمونم که شده تأیید شه!)

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^