*^_^*Soltan***mm72*^_^*
آخرین جمله بعضی از دوستان 4جوکی قبل از مرگ
عباس: بین دااش نگران نباش من میتونم از شلوار کردیم به عنوان چتر نجات استفاده کنم.
کامران: نکن دااااااش اون موز مصنوعیه توش بمب نخورش. بممممممب (متاسفانه خودش وقت پیدا نکرد چیزی بگه)
حامد: گوش کن ماها من فک کنم که عاشق کلیپس سارا شدم. ببخشید.
امیرو: برید به سهراب بگید که من آب را گل کردم ببینم میخواد چیکار کنه. تو کی هستی؟ چی روح سهراب؟
Soltan_mm72: آقای جان کری به جان خودتون من تاحالا به جون شوما قسم دروغ نخوردم. تفنگ رو بگیرید اون ور. آخ قبلبم *^_^*(چهره خندونش تو تابوت)

تمساح بودن هم سخته، فکر کن هیشکی تو برکه نیست اما مجبوری الکی مرموز به اطراف نگاه کنی :/

رفتم کتابفروشی صاحب اونجا یه کتاب در مورد بی اهمیت و بی ارزش بودن پول بهم معرفی کرد و نیم ساعت از تغییراتی که تو زندگی خودش ایجاد شده برام گفت
فقط نمیدونم اگه پول انقدر بی اهمیته که میگفت چرا وقتی کتاب رو پیچوندم دنبالم میدوئید

وسط طرز تهیه قیمه نوشته لپه‌ها رو از شب قبل خیس کنید... خب آخه اینو الان باید بگی؟! الان چجوری برم شب قبل؟! :-{

واقعا از دنیایی که توش 51 به 17بخش پذیره چه توقعی دارید :-|
( وی برای بار چهل و سوم حساب میکند)

این مثبت اندیشی هم بد سرطانیه..
به رفیقم میگم :ممد به خاک سیاه نشستم :/
اون بیشعور هم جواب میده : باز خدا رو شکر کن به خاک صورتی نشینستی وگرنه هم بد بخت بودی هم مردم به رنگ خاکت میخندیدن :-|
هیچی دیگه
تو همون خاک صورتی چالش کردم بی شرفو ^_^