من از اون دسته آدمای قاطی هستم که تو خونه باخودم تمرین میکنم وقتی تو جمع گوشیم زنگ خورد چطوری حرف بزنم که کلاس داشته باشه بعد توی جمع دریغ از یه میس کال:((((((دیروز معجزه شد خونه عموم اینا گوشیم زنگ خورد،نفهمیدم از خوشحالی چطور پریدم هوا:))))بعد خیلی ریلکس نشستم گفتم یهو دستم سوخت خارشک گرفت
مامانم:خب جواب بده ببین کی اشتباه گرفته
قیافه گرفتم گفتم نه چیزی نیست حوصلشو ندار�
بابام:تا دیروز از خونه زنگ میزنی سیم کارتت نسوه حالا حوصله نداری
داداش کوچیکم:فکر کنم یکی اینجا سر کارت گذاشته.آخه کی باتو کار داره
خلاصه هرکی یه چیز گفت آخرم جواب دادم دیدم پسرعمویه چلاغمه سرکارم گذاشته
آخه اینم شد زندگی؟؟؟

برا دختره گل سفارش دادم فرستادم در خونشون
بهم زنگ زده میگه چرا پرداخت درب منزل زدى؟
(بعضيا واقعا لياقت ندارن)????

زندگی تو ایران مثل کار کردن تو رستورانه، صبح تا شب واسه ملت انواع غذا هارو سرو میکنی ولی صاحب رستوران نهار بهت املت میده

‏داییم تو عروسیش انقدر مست بود شام و که خورد به پدر زنش گفت ایشالله خوشبخت بشن رفت .

همیشه تا میام بگم حمل بر خود ستایی نباشه‌، اشتباهی میگم *یرمم نمیتونی بخوری

‏کاش تو زندگی واقعی هم مثل والیبال وقت استراحت فنی وجود داشت هر جا گیر کردی بری بیرون زمین یکی بیاد بهت بگه چه خاکی باید به سرت بریزی الان!