یــــه بارم تــوی کــلاس پــــیمان بــــستیم بــه حــرفای یــکی از مــــعلمای شــــوخمون اصــــلا نــــخندیم عـــاغا این هی میخندوند مـــا حـــتی یــه لــــبخند هـــم نــــمیزدیم بــیــچاره هـــنگ کــرده بـــود
فــقط خــــدا مـــیدونه بـــعد کـــــلاس چــــقد خندیدیم...
بــــعله هــــمچین شـــاگردای مـــتحد و ضـــایع کـــنی هـــستیم مــا^ــ^