آقا یه شعر گفتم در حد تیم ملی ، ببینید امیدی بهم هست آیا ؟!:)
دویدم و دویدم ــــــــــــــــــــ به مدرسه رسید�
دیدم که در بسته است ــــــــــــــــــــ جا خوردم و ترسید�
جستی ز دیوار زدم ــــــــــــــــــــ توی حیاط پرید�
هر جایی سر کشیدم ــــــــــــــــــــ هیچ کسی رو ندید�
گوشهامو تیز کردم ــــــــــــــــــــ صدایی نشنید�
یه مرتبه مردی رو ــــــــــــــــــــ توی غبار دید�
صدا زدم کی هستی؟ ــــــــــــــــــــ ای همه ی امید�
گفتا منم،مش جعفر ــــــــــــــــــــ سرایدار جدید�
گفتم چرا کسی نیست ــــــــــــــــــــ من کسی رو ندید�
گفتا که تو باهوشی؟ ــــــــــــــــــــ گفتم که نه، وحید�
گفتا که امروز جمعه س ــــــــــــــــــــ ای پسر رشید�
نه شاد بودم نه غمگین ــــــــــــــــــــ دماغ سوخته خرید�
رفتم به سوی خانه ــــــــــــــــــــ زیر پتو خزیدم

برا دختره گل سفارش دادم فرستادم در خونشون
بهم زنگ زده میگه چرا پرداخت درب منزل زدى؟
(بعضيا واقعا لياقت ندارن)????

زندگی تو ایران مثل کار کردن تو رستورانه، صبح تا شب واسه ملت انواع غذا هارو سرو میکنی ولی صاحب رستوران نهار بهت املت میده

‏داییم تو عروسیش انقدر مست بود شام و که خورد به پدر زنش گفت ایشالله خوشبخت بشن رفت .

همیشه تا میام بگم حمل بر خود ستایی نباشه‌، اشتباهی میگم *یرمم نمیتونی بخوری

‏کاش تو زندگی واقعی هم مثل والیبال وقت استراحت فنی وجود داشت هر جا گیر کردی بری بیرون زمین یکی بیاد بهت بگه چه خاکی باید به سرت بریزی الان!