نازنينم ......
هر صبحگاه ، بيست و چهار ساعتِ دست اول داريم تازندگى اش
كنيم . پس سحرگاهان در روحت پنجره هاى بسيار بگذار ، باشـد
كه شكوه جهان زيبايش كند .
قاب باريك انديشه هاى ناچيز ، توانِ جذب پرتوهاى تابانى را كــه
از سرچشمه هاى بى شمار مى درخشد ، ندارد .
پرده هاى خرافات را بِـــدَرْ ؛ بگذار نـور از پنجره هايى به وسعت
خود حقيقت ، به بلنداى خود خدا، به درونت فـــرو بــريــزد . و در
تاريكترين لحظات زندگى ات ايمان داشته باش كه همواره جايى
** صــــــبح ** است ......!!!
خداوندا پنجره هاى روحم را، براى دريافت فركانس هاى وجودت
وسعت بى پايان ببخش .
