Arash

از مـن مـپرس تــو را چـقـدر دوســت دار�
اگـر بـگویـم به انـدازه دنـیا
نیست
مـن تـو را بـه انـدازه یــک قـطره آب دوسـت دارم..
وقــتی مـحـتاجش شـدی
مـیـفهـمی . . .

نمیـــــــدانم...
ﭼﺸﻤــﺎﻧﺖ ﺑﺎ مــــن چه می‌کند!!!
ﻓﻘﻂ ﻭﻗﺘﯽ که ﻧﮕﺎﻫﻢ می‌کنی ﭼﻨﺎﻥ ﺩﻟﻢ ﺍﺯ ﺷﯿﻄﻨﺖ
ﻧﮕﺎﻫﺖ میـــــــلرزد که
ﺣﺲ میـــــــــکنم ﭼﻘﺪﺭ ﺯﯾﺒﺎﺳﺖ ﻓــــﺪﺍا ﺷﺪﻥ ...
ﺑﺮﺍﯼ ﭼـــﺸﻤﻬﺎﯾـــــــﻲ که
ﺗﻤﺎﻡ ﺩﻧﯿﺎﯼ مـــــــن ﺍﺳﺖ ...

مـــادر...
هــر کـاری کـند بـچه‌ها یـاد مـی‌گـیرند ...
مـثلا اگـر شــهید بـشود ...
یـازهـــرا...

در جـهان تـا زنـده ام گـویـم ثـنای فـاطمه/دسـت حـاجت مـی بـرم سـوی خـدای فـاطمه/گـر بـرای درد بـی درمـان مـداوا طالبی/رایـگان درمان کـند دارالـشفای فـاطمه . . .
یا فاطمه الزهرا...

مـدینـه ایـن روزهـا چـه خالی است، بـی روی مـاه زهـرا سـلام الله علیها.....
یـوسف گـمگشته شـهر نـبی! چـه سـخت است کـه قـرن هـا مـنـتظر اذن ظهوری تـا جـواب "یـا مهدی" مـادرت در پـشت در سـوخـته را بـدهی ...
اللهم عجل لولیک الفرج . . .

دیــــــگر آن خـــنـده ی زیــــبا بـــه لــب مــــــولا نـیـست
هــمه هـستـنـد ولــــی هـیــــچکـــسی زهـــرا نـیـست
قـــــطره ی اشــک عـــــلی تـــا بـــه تــه چـــاه رسـیــد
چـاه فــهــمیــد کـه کـسی هـمچو عـــلی تنها نـیـست
یـازهـــرا . . .

تقدیم به ساحت مقدس حضرت زهرا سلام الله علیها
اشـــک مـــیریـزی و کــاشـانـــه بهـم میریـزد/پـــســر ارشـــــد ایـن خـانـــه بهـم میریـزد/زپــــریـشانـی زیـنــب بـه خودت خرده مـگیــر/مــو کـه یـک شـب نخورد شانـــه بهم میریزد/مــرغ عـشقی که دگر مـثل پـرستو شده ای/پـر بزن بـی تـو بـبیـن لانـه بـهـم مـیریـــزد/سـوختی،پـرزدنــت ریـخـت بـهـم حـق داری/بـخورد شــعلـــه بـه "پـروانـه" بـهم میریــزد /نـکند اشک عـلی جان تـو هـق هـق بشـود/خـانه را گریــه ی مــردانــــه بـهم میریــــزد
یا فاطمه........

غــــریــبـونــه مـــیـخـونه حــیدر از غـــم هــای تــــو
تـــوی دستــاش مــیـــگیــره ســردی دستای تــــو
بــــه داغ تـــــو پــــاره شـــد رشـــته صبــر حـــیـدر
بـــدون تــــو فــــاطمـه خـــونـه شــــد قــبر حــــیدر
بـــبــیـن زهـــــرا چــــراغ خـــونـــه مـون خـــامـوشه
حسن کنارتو بـی هوشه حسین رخت عزا میپوشه
غــــریــبونه مـــیـــخـوای ســـفـر کــــنـی از خـــونـه
حـــال مــنو خــدا مـیدونه حــال مــنو خــدا مـیدونه
یـازهـــرا...

خــدایا
در دفـتر حـضور و غـیاب امـروز،
حـاضری زدیـم!
حـضورمان را بـپذیر
وجـایگاهمان را در کلاس بـندگی ات
در ردیـف بـهترین هـا قـرار ده
سـودای عـشق تـو،
آفـتاب دل مـاست.
با اشـعه های زریـن عشـقت،
امـید رادر روزنـه هـای فـرو بـسته دلـهامان بـتابان...

آدمهــا همیـشه بـه نصیحت نیــاز نــدارنــد
گاهی تنهـا چیـزی که واقعـا به آن محتاجنـد
دستی است که بـگیــرد ، گوشی است که بشنــود
و قلبی است که آنهـا را درک کنـــد . . .

عاشـــق شـــدن چیـز سـاده ای سـت...
آنقـدر کــه همــه ی انسـان ها تــوان تــجربه کـردنِ آن را دارنـــد...
'مهــم' عاشــق مانــدن اســت...
بـی انـتها
بـی مـنت
تـا ابـد. . .

كـل دنـیا را هـم كـه داشـته بـاشی...
بـاز هـم دلـت مـی خـواهد...
بـعضی وقـتها...
فـقط بـعضی وقـتها...
بـرای یـك لحـظه هـم كـه شـده...
هـمه ی دنـیای یـك نـفر بـاشی...

خـواب دیـدم کـه پـیامک بـه رفـیـقان زده ا�
و نـوشـتم کـه بـشارت "گـل زهــرا آمـد"
اللهم عجل لولیک الفرج

من می‌گویم باید
دوست داشتن را کشید
باید آن را
در هوا نقاشی کرد
وقتی می‌گویی "دوستت دارم "
انگار پرنده‌ای را
از دست‌هایت پر داده‌ای
بعد باید بنشینی و پروازش را
با حسرت نظاره کنی!
گاهی باید واژه‌ها را
آنقدر حبس نکرد
حسرت پرواز دلتنگی می‌آورد
اما آدمیزاد همین است دیگر
گاهی دلش به هوایی خوش می‌شود...

بـه چـیـزای خـوب فـک کـن
بـاشـه
الان داری بـه چـی فـک مـیـکـنـی؟!
بـه تـــــــــو ...

سـوزش چـشـم مـن از لــذت "زیـبـایی تـوسـت"
خـیـره بـر تـو شـده ام،
پـلک زدن یـادم رفـت . . .

ایـن روزهــا قــدم کــه مــی زنـم مــنـحـرف مــی شــوم به
ســمـت چــپ
درقـــلـب مـــن چــیــزی ســنـگـیـنی مــی کــنـد مـــدام! جــــای تــــو خـــوب اســت؟

نــدیـدن تـو؛
تنـها تـحریمی‌سـت کـه
تـوان آن را نـداریم.
کـاش ایـن جـمعه،
بـرای دیـدن تـو بـه تـوافـق بـرسیـم...
اللهم عجل لولیک الفرج ...

زهـرا عـصاره عـصمت است. زهـرا، آیینه پـاکی است. زهـرا زلال کـوثر است. ای هـمیشه جـاری!
ای بــهار کـوتـاه! ای تـرنم بـاران وحـی! در شکـوه مـقام تـو حـیرانم کـه مـعرفـت بـه غـبار آستـان خـانـه ات بـوسه می زنـد. . .

مـا زنـده بـه لـطف و رحـمـت زهـرائیم / مــامـور بـرای خـدمت زهـرائی�
روزی کــه تــمام خـلق حــیران هــستند / مــا مـنـتظر شــفـاعـت زهـرائی�
ایام فاطمیه تسلیت . . .