الینا شاهین

مــن عـــاشـــــق اون زنـــدگــی بــــود�
اون زنـــدگــی کـــه ســاخـتـــم بـــا تــــو
چــیــــزی نـــدارم غــیـــر احـســـاســــ�
چــون هــر چــی بـــود بــاختــم بـا تــــو

دیـــالـوگ گــودزیـلای کـلاس اولـی فامیـل
در روز اول مهر پس از بازگشت از مدرسه :
"مــامـــان بــــدو مــشـقــــامـو بـنــویــس"
من دیگه حرفی ندارم :|

"تــــو" با همه ی جهــــان فـرق داری
و مـن عــاشــق همین حـس تبعیضـم !

آب در هاون کوبیدن است !
ایـن کـه مـن شعـــــر بنـویسـ�
و تـو فـــال قهـــــوه بـگـیــری
وقتی آخر همه شعرهای من تو می آيی ...
و تـه همـه فنجــان های تـو مـن می روم ...

بـه هـم نمیـرسیـم ...!
امـا ...
بـهتـریـن غـریبـه ات میـمـانـ�
کـه تـو را همیـشـه دوسـت خـواهـد داشـت
مــن و تــو
"مــا" کـه نشـدیـم هـیــچ
مـن نیـمـی از خـودم را هـم بـاخـتــم ...

اون کــه رفـتــه نیـمــه تـــو نـبــوده ...
بگــرد دنبــال نیـمــه خــودت ...
پـیــداش مــی کنــی ...
شــک نـکــن ...‏

هــــــی فــــــلانـــــــی ...
نردبان هوس را بردار و از اینجا برو ،
با این چیزها قدت به عشق نمیرسد !
عشـــق بال میخواهد که تو نداری ...

"تــــو رو از دســت دادم"
تـــــــو یـــــــه لـحـظـــــه
...............آدم................
دنــیــــاشــــو مـیـبــــــازه

کــارم از یـکــی بــود یـکــی نـبــود گـذشـتــه اســت ...
مـــن در اوج قـصـــه گـــم شـــدم ...
عـشـــــق یـعـنــی :
یـکــی "بـــــود" یـکــی "نــابــــــود"

روزگار عوض شد . . .
مثل دفترهای قدیمی کاهی بودیم ،
دو به دو با هم . . .
هر کداممان را که می کندند ،
آن یکی هم بیرون میزد از زندگی !
حالا سیمی مان کردند که با رفتن دیگری
کک مان هم نگزد . . . !

تـــو تـنـهـــایـیـت را "شـعـــر" مـیـکـنـی
مـــن "دود" دیـگـــری "سـکـــوت"
و شــایـد . . . دخـتـــری در سـرزمـیـنـــم رو بـرگـردانـد
و بـا گـوشـه روسـری اشـکـهـایـش را پـاک کـنـد!
تـنـهــــایـی تـــو کـجــا و تـنـهــــایـی او کـجــا . . .
بـاز هـم بـگـویـیـد یــک بــرابــر یــک اسـت!

رفـتـنـت را صـاحـب اخـتـیـار بـودی امـا . . .
هــرگــــز فــــرامــــوش نــــکــــن !
قــرار نـبــود ایـنــطــور تـمـــام شـــود . . .

نـتــرس بـیـــا
ایـنـجــا تـاریــک نـیـسـت
ایـنـجــا جـایـیـسـت رویــایـی
مـخـصـوص تـــــو
پـشـیـمــان نـمـیـشـوی
بـدون تـرس در آن قـدم بـگـذار
فـقـط کـمـی تــرک دارد
"ایـنـجــا قـلــــب مـــن اســـت"

تـمـــام امـــروز مـــن
در دستـمــالی مچـــالــه شــد
تـمـــام امـــروز مـــن گــریــه کــرد!
مـثــل انـســان غـریقـــی
کـه هـر چـه بـرای نـجـات دسـت تـکان داد
هـیـچـکــس حــواســش نـبــود!

به خودم میگویم : قوی باش ...
به خودم میگویم : مهم نیست ...
به خودم شک کردن را می آموزم ...
آیا واقعا ارزشش را داشت یا دارد ؟!
به خودم میگویم :
همیشه وقت هست برای فراموش کردن ...
حداقل به اندازه باقیمانده ی عمرم ...
ولی ته همه ی این ها این است . . .
"مــــــــن غـمـگــیـــنــــــــم"

یـه روز خـیـلـی بــد
رفتنـم را بـرای همیشه بـاور خواهـی کـرد
نـا امیــد خواهـی شـد
و مـن بـرایـت چیـزی خواهـم شـد
مثـل یک خـاطـره ی دور
تلـخ و شـیـرین ولـی دور ... خـیـلـی دور ...

هـیــچ کــس شـبـیــه تــــــو نـیـســت.
هـیــچ وقــت . . . هـیــچ کــس . . .
شـبـیــه تــــــو نـبــوده و نـیـســت.
تــــــو نـیـسـتــی . . . و ایــن . . .
بـی رحمـانـه تـریـن امتـحـان خـــداسـت.

دلـــــم بـــرای "مـــــا" مـیــســــوزد
کـــــه "مـــــن و تــــــو"
خـیـلــی وقـــت اســت تـنـهــــایــش گـذاشــتــه ایــم . . .

از یه جایی به بعد فاصله دیگر دور نیست
درد اســــت . . . نـــــزدیــــک اســـــت . . .

بــرای آنــکــه ایـمــان دارد غـیــر مـمـکــن وجــود نـــدارد.
"آنـتـونـی رابـیـنـز"