nafas

<p>
خوشا به حال آنان که میبخشند بی آنکه به یاد آورند..و میگیرند بی آنکه فراموش کنند.&quot;الیزابت بیسکو&quot;</p>

<p>
تولد و مرگ را چاره ای نیست&quot;مهم این است که فاصله ی میان آن دو را شادو خوب زندگی کنیم.</p>

<p>
عشقت به دلم اگر بتابد چه کن�
مهرت به سرای من بخوابد چه کن�
یکدم به سوال من جوابی بده ای دوست
روزی که دلم تو را بخواهد چه کنم؟</p>

<p>
کیست که غربت رفته را یاد کند
دل غربت زده را شاد کند
من نوشتم این سخن از بهر دوست
تا بداند این دلم در فکر اوست.</p>

<p>
دعایم گرچه گیرا نیست
دعایت میکنم اما!نمیدانم چه میخواهی&quot;&quot;از او خواهم برای تو هر آنچه در دلت خواهی.</p>

<p>
اگه یه تابلو تو آسمون باشه که همه ی دنیا اونو ببینند&quot; روش چی مینویسی؟</p>

<p>
یخ برای اینکه آب رو خنک کنه خودش رو فدا میکنه&quot;یخ روزگارتیم رفیق&quot;</p>

<p>
دیگر هیچکس برای من &quot;او&quot; نمیشود.. حتی خودش...................</p>

<p>
به یاد داشته باش که انسانها در کنار هم عاشقند و دور از هم عاشقترند...</p>

<p>
چون خیالت همه شب مونس و همساز من است شرم دارم که شکایت کنم از تنهایی.</p>

<p>
در خیالم با خیالت بی خیال عالمم ...تا که هستی در خیالم...با خیالت زنده ام.</p>

<p>
گوشه تا گوشه ی جنگل تو بخواب و نترس...شیرها خاطرشان هست که تو آهوی منی.....شب بخیر آهوی من.</p>

<p>
شبی در شهر چشمانت فقط یک رهگذر بودم ندیده دل به تو دادم شدی سلطان معبودم.</p>

<p>
گر تو گرفتارم کنی من با گرفتاری خوشم/داروی دردم گر تویی در اوج بیماری خوشم.</p>

<p>
برگ پاییزم و خسته دل ازباد صبا , باغبان نیز نیامد پی دلداری من.</p>

<p>
در روزگاری که لبخند آدمها به خاطر شکست توست , برخیز تا بگریند(کوروش کبیر)</p>

<p>
درود بر کسانی که از پاکیشان دوستی آغاز میشود از صداقتشان دوستی ادامه میابد و ازوفایشان دوستی پایانی ندارد.</p>

<p>
باران بهانه ای بود که زیر چتر من تا انتهای کوچه بیایی...کاش نه کوچه انتهایی داشت و نه باران بند می آمد...</p>

<p>
آنقدر رسم وفا مرده که ترسم روزی لیلی اگر زنده شود یادی ز مجنون نکند.</p>

<p>
خواستی بدونی چقدر ثروتمندی پولاتو نشمار,قطره ای اشک بریز و دستهایی رو که برای پاک کردن اشکات میان بشمار...این است ثروت واقعی(کوروش کبیر)</p>