آرین

بـــه همان طـــراوت و گــــرمای ِ آغــــازینـــ !
عـزیـــــز مـــــی دارمــــشـــ
تــــا آخــــــرین نــــبـض بـــــودن؛
تــــا لحـظـــــــه ی سـپـــــردن بـــه خــاک … !ــــــــ

مــــن ...
این روزهـــــا
صدای ثانیــــه ثانیـــــه فرامــــوش شدنم را
می شــــنوم....

دیگه بعد تو میدونم که قلبم سرد و متروک حالا حتی دل سادم به رفتار تو مشکوک

یــادتــ؛ عــادتــ استــ
همیـن روزهــــا تـــرکش میکنـ�
مثل سیگــــار
کـه سالهـاستـــــــ
نـخ آخــرش را میکشـــــم

قلبی در سینه من نیست
قلب من نزد تو بود
و تو....
نزد دیگری...
بگذریم....
با دیگری خوش باش

مراقب باش...!!!
پشت هرتوپ كودكی...
وپشت هرخاطره اشكی می اید...

دلم سفر می خواهد !
نه برای رسیدن به جایی . . .
فقط برای رفتن ...

نگو شباهتی نیست بین ما..
بختـــــــــــــم..
شبیه چشــــــــــمهای توست..
سیـــــــــــاه

بــــ ـه تخـ ـته ی ســ ـیاه کلاس خـــ ـیره میشــ ـو�
تـــ ـار میشــوند فرمــ ـول هـا و مجــ ـهول هـا و معـ ـلوم هـ ـا
مـ ♥ـن بـ ـه تو می اندیشــ ـم ...
تفالـ ـه ای میشـ ـوی در تـ ـه فنجـآن آرزوهــ♥ـای�
...
...
و فــــ ـریاد معـ ـلم : ارین! کــ ـجایـــ ـی ؟؟؟؟

حــال ِ مــن خــوب است
امــا
عــالی می شــو�
وقــتی کــه
تــــو…
با نگــرانی در آغوشــم می گــیری و می گویــی :
” نــه عــزیزم ، تو خــوب نیســتی …

من همون ماهی تنگم که واسه تنگم بزرگم تو همین روزها میفهمی که یه گوشه بی تو مردم ...

روزی که نگــــــــــــــاهمـــــــــان در هم آمــــــــیخت ...
مــــــــی خواســـــــــــــتم بگــــــــــویم کـــــــه...
اما ســــــــــــکوت کـــــــــــردم...
حـــــــــس کردم از نگـــــــــــاهم ، رازم را خوانـــــــــده باشـــــــــــی ...

اینجــــــــا آرامگاه بغض هــ ـای کهنه است.کمی سکوت!که اگربیدار شوند درد دارند لعنتی ها

بیا دستم را بگیر تپشهای قلبم بی تو _________________

تنهــایـ�
اما دلتنگ آغــوشی نیستــم...
خستــه ام ...
ولـی به تکیـه گـاه نمـی اندیشــم...
چشــم هـایـم تـر هستنــد و قــرمــز...
ولــی رازی نـدارم...
چــون مدتهــاست دیگــر کسی را "خیلــی" دوست ندارم

"دست های کودکی"
دیگر یاد گرفته ا�
چگونه خودم را هزار دفعه
از اول بشمارم و
همیشه یک نفر کم بیاور�
تا وقتی به خیابان می رو�
ول نکنم دست های کودکیم را
تا هر چقدر که دلم می خواهد
گم شوم...

نــذر ڪـرכه ام اگـر نیآیـے ، پیـآכه از یآכت بــِروَمـ ...

درد مـــن،
چشمانـــی بـــود کـــه
بـــه مـــن " اشـــک " هدیـــه میـــداد
و بـــه دیگـــران " چشمـــک " ..........!
برایــش نوشتــم: "" بــه امیــد فــردای بهتــر""
دو هفتــه بعــد شنیــدم ازدواج کــرد...
بعــدهــا فهمیــدم آن روز
" الــف" " فــردا " را یــادم رفتــه بــود بنویســم ...!

می روم ...
چمدانم را نمی برم ...
سنگین است روزهــایی که بی تو زندگی کرده ام !

عــاشقــانـه هــایـ�
تــمـامـی نــدارنــد !
وقــتـی تـــــــــــو..
بــــــــــــــهـتـریـن
"اتــــــفـاق"زنــدگـی ام هستی.