در خــــانــــه ای کـــه بــــزرگــــتـــرهــــا کــــوچــــکـــــ مــی شــــونـــد
کــــوچـــکتـــرهــا بــزرگـــــــ نــمـــی شــــونـــد
@slp4joki · ۵۷۲ امتیاز
★★★☆☆ ۲ از ۵ (۳۸۴ رأی)
در خــــانــــه ای کـــه بــــزرگــــتـــرهــــا کــــوچــــکـــــ مــی شــــونـــد
کــــوچـــکتـــرهــا بــزرگـــــــ نــمـــی شــــونـــد
تـــو دنـــیـــای پـــســــرونــــه ی مــــن یـــه قـــانــونــی هــســتـــ کــه مــیــگــم :
..
..
..
..
..
تـــو شــهـــر گـــم و گــــور مـیـــشــــم ولــــی از کـــســـی آدرس نــمــیـــپــرس�
اصـــن مـــردی کـــه آدرس بــپــرســــه مـــرد نـــیـــســـتـــــــ
یــــه دخـــتـــری بـــود ( آشـــنــاس بــقــرآن )
بـــنــده خـــدا یــه ســری مــشــکــلـــاتـــی تو زنـــدگــیــش داشــتـــــ
دو ســـه روز بـــا مـــا درد و دل کــرد ،مـــشـــورتـــــ کـــرد
و حـــرفای دلــشــو زد
مـــنـــم کــه بــا مــعــرفــتــ (قــابـلـی نـداشـت) بــه خـــودم گــفــتــم بــالــاخــره دخــتـره ظـریــفــه بــذار از مــشــکــلــاتــش بـگـه تـا خــالـــی بــشــه گــنــاه داره
آخـــــر بـــار اس فــرســـتـــاد کـــه :
ـــ "مــیــدونــی چــرا حــرفــای دلــمــو بـه شــمــا گــفــتــم؟ "
ـــ "نـــه نــمــیــدونــم.چــــرا؟ "
ـــ "یــــه پــیـــری گــفـــتــــــ اگـــه مــیــخـــوای پـــیــر نــشــی
حــرفــای دلــتــو بــه کــســی بــزن کــه هــم دوســِـت داره هـــم دوســـش داری
بــهـــش گـــفـــتـــن پـــس چـــرا تــو پـــیـــر شـــدی؟
گـــفـــت : خـیـلـی دوســـتــش داشـــتـــم ...دوســــتـــم نـــداشـــتــــــــ"
الــــان مــنـظــور ِ ایـــن دخـــتــره از ایـــن sms آخــر دقــیــقــا چــی بــود عــایــا ؟؟
الــان نــقـــش مـــن تــو ایـــن sms مــثــه کــدومــشــون بــوده ؟؟
اصــَـن خــوبـــی بــه ایــن دخــتــرا نــیـومــده ســریــع جــو گــیــر مــیـشـن
والــا بــخــدا
نـــمــیــدونــم چـــرا ولـــی بــعــضــی دخــتــرا کــلــا شــغــلـشـون دوس دخـــتـــریــه
دوســــتــــــ دار�
یــــه روزی
یــــه جـــایــی
خــطـــابـــــ بـــه یــه کـــســــی
از ایــــن جـــمـــلـــه اســتــفــاده کــنــم:
.
.
.
.
.
فـــــقـــــط یـــــکــــ پــــلـــکــــ بـــا مـــن بــاش
آخـــه از یـــکــی پــــرســیـــدنـــد :
بــالـــاخـــره تـــونــســـتـــی فـــرامـــوشـــش کــنــی یــا نــه ؟؟؟
جـــوابــــــ داد : آره بــــابـــا مــعــلــومــه کــه تـــونــســـتــ�
تــــوی ایـــــن 6 مــــاه و 12 روز و 3 ســـاعـــتـــی کـــه رفـــتــه ...
حـــتـــی یـــکـــبـــارهـــــم بــــهـــش فــکـــر نــکــردم !!!!
-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ--ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ--ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ--ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-ـ-
××××××××××××××× ویـــژه viki ×××××××××××××××
هـــرچــی ازش مـــی پــرســیـــدی در جــوابــتـــــ مــی گــفــت : آره
مــثـلـاً مــی گــفــتــی : مــنـو مــی شـنــاسـی؟ مــی گــفــت : آره
مــی گـفـتــی : ایــنـجـا خــوبــه بــرات ، راحـتـی ؟ مــی گـفــت : آره
مـــی گــفــتــی : خــوشــحــالی کــه ایــنــجــایـی؟ مــی گـفـت : آره
مــی گــفـتـی : مـی خــوای بـریــم بـیـرون یـه دوری بـزنـیـم ، دلــت واشــــه ؟
اونــوقــتـــ ، جــیــغ مــیــکـشــه و داد و فــریــاد مـــی کــنـه کـه نــه! نــه! نــه!
بــعــداً دلــیــلــش رو پــرســتــار آســایــشــگــاه بــهـتــ مــی گــه کــه :
« آخـــه ، بـــا هـــمـــیـــن بــهــونــه آوردنــش ، خــــانــه ی سـالـمـنـدان »
ایـــن ســـوال رو نـــبـــایـــد مـــی پــرســیــدی ! ! ! !
لــایــکـــ = بـــابــایــی ، مــامــانــی قــول مــیـــدم در بــدتــریــن شــرایــط هــم رو چــشــمــام بــذارمــتــون
بــــهــــشــــت کـــه زیــــر ِ پــــای مــــادران اســــــت
لــایــک و کــــامـــنـــتـــ هـــم کـــه زیـــر ِ پـــســت دخــتــران اســتـــ ...
.
.
بــه ســلــامــتــی هــمــه ی پــســرا کـــه کــلــآ نــقــش هــویـــچ رو داریـــم
اگـــه بـــخـــوام از ســطـــح ِ پــیــشــرفـــت و تـــکـــنـــولـــوژی
تـــــو فــــکـــــ و فـــامـــیـــلِمون بــــراتـــون حـــــــرف بــــزنــــ�
فـــقـــط هـــمــیــن قــدر بـــدونــیــد کــه شــوهــر خــالـــم بــه فـــیــســبــوک مــیــگــه
.
.
.
.
فــــــســـــتــــــ فـــــــود
اصـَـن مــن دیـــگــه هــیــچ حــرفـی نــدارم. و مــن الله تــوفـیـق
تــو کــنــکــور امــســال مـــوردی هـــم داشــتــیـــ�
کـــه بـــــرا ثــــبــــت نـــام "شـــمــــاره دلـــخـــواه ایـــرانـــســل"
از رتـــبــــه کـــنـــکــــورش اســـتــــفـــــاده کـــــرده ^ـــ^
. .
. .
. .
. .
. .
. .
تـــازه مـیـگــن یـــه مـــورد هـــم بـــوده کـــه رتـــبـــه کـــنـــکـــورش
را بـــــا #*141* وارد کــــرده گــــوشـــیـــش شـــارژ شــــده ^ـــ^
مــامـــان ِ مــــن ســحـــرهــا دقـــیــقــا 4 دقــیــقــه
قـــبــل از اذان صــبـــح بــــرامــــون چـــــایـــی مـــیــاره
ایـــن چـــایــــی هـــم کــــه انـــگــار تـــو کـــوره ذوب آهـــن بـــوده
داااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااااغ
لــامـــصـــب حـــالـــا مـــگــه ســرد مــیــشـــه
هــــر چـــی فــــوتـــش مـــیـــکــنـــی
یـــه کـــم آبـــــ ســـرد مــیــریـــزی
مــیذاری جـــلو کـــــولـــــــر
اصـــلــــا انــــگـــار نــه انــگــار
داداشــــم اعـــصــابـــش خـــورد شــــد رفـــتــــــ دوتــــا
تــیــکــه یـــخ آورد انـــداخـــتـــــ تــو چــــایــــیــــش
مـــــن O__o
مـــامــانـــی (((((((((((((^ـــ^
بـــابـــایـــی)))))))))))))))
نــه خــــدایـــیـــش داداش دانـــشــمــنــده مــن دارم؟؟؟
پــَــــریـــــدَن سـَـــــخــــتــــه تــــا وقـــــتـــــی
تـــــو دســــتـــــِـ آدمـــا سَـــــنـــــگــــــــه
اَگـــر هَــــم دونــه مـــیـــــپــــاشَــــن
یــــه جــــای کــــار مـــیــلــنــگــه
"رضـا صـادقـی"
ﻧــﻴـﻤـﻪ ﻫـﺎﻱ ﻳـک ﺷـــﺐ ﺩﺧــﺘــﺮﻱ ﻫــﺮﺍﺳــﺎﻥ, ﻧــﻔــﺲ ﻧــﻔــﺲ ﺯﻧــﺎﻥ
ﻭﺍﺭﺩ ﺧــﻮﺍﺑـﮕـﺎﻩ ﭘــﺴـــﺮ ﺟـــﻮﺍﻧـﻲ ﺷــﺪ ﻛــﻪ ﺩﺭ ﺣـــﻮﺯﻩ ﺩﺭﺱ ﻣــﻴـﺨـﻮﺍﻧـﺪ
ﮔــﻔــﺖ ﻛــﻪ ﭼــﻨــﺪ ﻧــﻔــﺮ ﺑــﻪ ﺩﻧــﺒــﺎﻝ ﺍﻭ ﺑـﻮﺩﻧــﺪ
ﻭ ﻗـــﺼــﺪ ﺍﺫﻳـــﺖ ﻭ آﺯﺍﺭﺵ ﺭﺍ ﺩﺍﺷــــﺘــــﻨــــﺪ .
ﺍﺯ ﺟـــﻮﺍﻥ ﻃــﻠــﺒـﻪ ﺧــﻮﺍﻫــﺶ ﻛــﺮﺩ ﻛـﻪ ﺍﺟــﺎﺯﻩ ﺩﻫـﺪ ﺷــﺐ ﺭﺍ آﻧــﺠــﺎ ﺑــﻤــﺎﻧــﺪ
ﻟــﺒــﺎﺱ ﻫــﺎﻱ ﮔــﺮﺍﻥ ﻗــﻴــﻤــﺖ، ﺯﻳــﻮﺭ آلاﺕ ﻓــﺮﺍﻭﺍﻥ ﻭ ﭼــﻬـــﺮﻩ ﺯﻳـــﺒــﺎﻳــﻲ ﺩﺍﺷــﺖ
ﺟــﻮﺍﻥ ﭘـــﺬﻳــﺮﻓــﺖ ﻭ ﮔـﻔــﺖ ﻣــﻴــﺪﺍﻧــﺪ ﻛــﻪ ﺍﻭ ﺷــﺎﻡ ﻧــﺨــﻮﺭﺩﻩ
ﺍﻣﺎ ﺩﺭ ﺍﺗـﺎﻗــﺶ ﻓـﻘـﻂ ﭼــﻨـﺪ ﺗــﺨـﻢ ﻣـﺮﻍ ﺩﺍﺷـﺖ ﻛـﻪ ﺑــﺮﺍﻳــﺶ ﻧــﻴــﻤــﺮﻭ ﻛـــﺮﺩ ﻭ آﻭﺭﺩ .
ﺧـــﻮﺩﺵ ﺭﻭﻱ ﺯﻣـــﻴــــﻦ ﻣـــﺸــﻐــﻮﻝ ﺩﺭﺱ ﺧــــﻮﺍﻧـــﺪﻥ ﺷــــﺪ
ﻭ ﺗــﺨــﺖ ﺧــﻮﺩ را ﺑـــﺮﺍﻱ ﺩﺧـــــﺘــﺮ ﻣــﺮﺗــﺐ ﻛـــﺮﺩ
آﻥ ﺷـــــبـــــــ ﮔـــــﺬﺷــــتـــــــــــ
.
.
ﻭﻗـــﺘــﻲ ﺟــﻮﺍﻥ ﺻـﺒـﺢ ﺍﺯ ﺧــﻮﺍﺏ ﺑــﻴـﺪﺍﺭ ﺷــﺪ ﻫـﻴـﭻ ﺭﺩﻱ ﺍﺯ ﺩﺧــﺘــﺮ ﻫــﻢ ﻧــﺪﻳــﺪ.
ﻓـــﺮﺩﺍﻱ آﻥ ﺭﻭﺯ ﺩﻭ ﻧــﻔــﺮ ﺍﺯ ﺩﺭﺑــﺎﺭ ﺣــﺎﻛــﻢ ﺑـﻪ ﺳــﺮﺍﻏــﺶ ﻣــﻲ آﻳــﻨــﺪ
ﻭ ﻣــﻴــﮕــﻮﻳــﻨــﺪ ﻓــﺮﻣــﺎﻧــﺮﻭﺍ ﺷـــﻤﺎ ﺭﺍ ﺍﺣـــﻀـــﺎﺭ ﻓــــﺮﻣـــﻮﺩﻩ ﺍﺳــــﺖ.
ﺍﻭ ﺑـــﺎ ﺗـــﻌـــﺠـــﺐ ﻛــﻪ ﺣــﺎﻛﻢ ﭼـــﻪ ﻛــــﺎﺭﻱ ﻣـــﻴـــﺘـــﻮﺍﻧـــﺪ ﺑــﺎ ﻣـــﻦ ﺩﺍﺷــﺘــﻪ ﺑــﺎﺷـــﺪ ﺑــﻪ ﻫــﻤــﺮﺍﻩ ﺍﻧــــﻬــﺎ ﻣــﻴــﺮﻭﺩ.
ﻭﻗـــﺘـــﻲ ﻭﺍﺭﺩ ﻗـــﺼـــﺮ ﻣـــﻴــﺸـﻮﻧـــﺪ ﻭ ﺑـــﻪ ﻧــــﺰﺩ ﺣـــﺎﻛـــﻢ ﻣــﻴــﺮﻭﻧــﺪ
ﺑــﺎ ﺻــﺤــﻨــﻪ ﻋــﺠــﻴــﺒــﻲ ﺭﻭﺑــﺮﻭ ﻣــﻴــﺸــﻮﺩ،
ﺩﺧــﺘــﺮﻱ ﻛــﻪ ﻛــﻨــﺎﺭ ﺣــﺎﻛــﻢ ﺑــﻮﺩ ﻫــﻤــﺎﻥ ﺩﺧــﺘــﺮﻱ ﺑـــﻮﺩ
ﻛـــﻪ ﺷــــﺐ ﮔــﺬﺷــﺘــﻪ ﺩﺭ ﺧـــﺎﻧــﻪ ﺍﺵ ﺧــﻮﺍﺑـــﻴـــﺪﻩ ﺑـــﻮﺩ
ﺣــﺎﻛـــﻢ ﭘــﺮﺳــﻴــﺪ ﺩﺧــﺘــﺮ ﻣــﻦ ﺍﺯ ﺩﺳـــﺖ ﺍﻭﺑــﺎﺵ ﺑـــﻪ ﺍﺗــﺎﻕ ﺗـــﻮ ﭘــﻨــﺎﻩ آﻭﺭﺩ
ﺍﺯ آﻧــﺠــﺎ ﻛـــﻪ ﺍﻭ ﺑــﺴــﻴﺎﺭ ﺯﻳــﺒــﺎﺳــﺖ ﻫــﺮ ﺍﻧـﺴـﺎﻧـﻲ ﺭﺍ ﺗــﺤــﺖ ﺗــﺄﺛــﻴــﺮ
ﻗــﺮﺍﺭ ﻣــﻴــﺪﻫــﺪ، ﺷــﻤــﺎ ﺷـــﺐ ﺭﺍ ﺗــﻨــﻬــﺎ ﺑــﻮﺩﻳــﺪ ﻭ ﺩﺧـﺘــﺮ ﺗــﺎ ﺻــﺒــﺢ ﺑــﺎ ﭼــﺸــﻢ ﻫــﺎﻱ ﺑــﺴــﺘــﻪ ﺍﺯ ﺗــﺮﺱ ﺑــﻴــﺪﺍﺭ ﺑـــﻮﺩ
ﺗــــﻮ ﭼـــﮕـــﻮﻧـــﻪ ﺟـــــﻠﻮﻱ ﺧــــﻮﺩﺕ ﺭﺍ ﮔـــﺮﻓــﺘــﻪ ﺍﻱ؟
ﺟـــﻮﺍﻥ آﺳــﺘــﻴــﻦ ﻫــﺎﻳــﺶ ﺭﺍ ﺑــﺎلــا ﺯﺩ ﻭ ﮔــﻔــﺖ
ﻫـــﺮﺑـــﺎﺭ ﻛـــﻪ ﻭﺳـــﻮﺳـــﻪ ﺷــﻴــﻄــﺎﻥ ﺑــﻪ ﺳـــﺮﺍﻏـــﻢ ﻣــﻲآﻣــﺪ
ﺩﺳــﺘــﺎﻧــﻢ ﺭﺍ ﺑــﺎ ﺷــﻤـــﻊ ﻣــﻴــﺴــﻮﺯﺍﻧــﺪﻡ ﺗــﺎ ﺣــﻮﺍﺳــﻢ ﭘـــﺮﺕﺷـــﻮﺩ
ﻭ ﺷـــﺮﻣـــﻨـــﺪﻩ ﺧــــﺪﺍﻱ ﺧــــﻮﻳــــﺶ ﻧـــﺸـــﻮﻡ
ﺗـــــﺎ ﺻـــﺒــﺢ ﭼــﻨـــﺪﻳـــﻦ ﺑـــﺎﺭ ﺧـــﻮﺩ ﺭﺍ ﺳـــﻮﺯﺍﻧــــﺪﻩ ﺍﻡ
ﺣـــﺎﻛـــﻢ ﺍﺷـــﻚ ﺩﺭ ﭼــﺸــﻤــﺎﻧــﺶ ﺣــﻠــﻘــﻪ ﺯﺩ ﻭ ﮔـــﻔـــﺖ
ﺗــﻮ ﺑــﺴــﻴــﺎﺭ ﺍﻧــﺴـــﺎﻥ ﭘــﺎک ﻭ ﺷــﺮﻳــﻔــﻲ ﻫــﺴــﺘـــﻲ
ﻭ ﻣـــﻦ ﺩﺧــﺘــﺮ ﺧـــﻮﺩ ﺭﺍ ﺑـــﻪ ﻋـــﻘــﺪ ﺗـــﻮ ﺩﺭ ﻣـــﻲ آﻭﺭﻡ
.
.
.
.
.
ﺑـــﻌـــﺪﻫـــﺎ ﺍﻭ ﺭﺍ "ﻣــــﻴـــــﺮﺩﺍﻣـــــﺎﺩ" ﻧــــﺎﻣــــﻴــﺪﻧــــﺪ
×××××××××××× پــســتـــــ ویـــژه از viki ××××××××××××
جــــاتـــــون خــــالــــی شــــبـــــــ جـــمـــعــــه مـــشـــهــد بـــود�
تـــکــیــه داده بــودم بــه ســتــونــهــای مــحــوطــه ی ضـــریــح آقــا
هــمــیــشــه بــه امــام رضـــا مــیــگــفــتـم :
آقــــا چـــرا بــــه شـــمــا مــیــگــن "امـــام غــریـــبــــ" ؟
حـــالــــا چـــون تـــو عـــراق نــیــســتــی غــریــبـی ؟
تـــــو کـــجـــــا غـــریـــبـی کــجــا
ایـــــن هـــمـــه عــاشـــق داری
ایــــن هــــمـــه زائـــر داری
ایـــن هــمــه خــــادم داری
یـــدفــعــــه دیـــدم بـــازیــکــنــان و ســـرمــربـــی و مـــدیــر عــامــل مـــشــهــور ِ
یـــکـــی از تــیــم هـــای تـــهــرانــی وارد حـــرم شـــدن
و دارن مـــیـــان طــــرف ضــــریـــح
بــیــشـــتــرمــردمــی کــه داشــتــن زیـــارت مــیــکــردن یـــدفــعــه ریــخــتــن دوره بازیـــکـــنـــا و ســـرمـــربــی و عــکـس و امـــضـــا و حـــرف و . .
و کــلـــا امـــام رضـــا را یـــادشــــون رفـــتــــــ
اون مـــوقــــع تــازه مـــعـــنــای "غــــریـــبــی" رو فــهــمــیـد�
اون مـــوقــــع تــازه فــهــمــیــدم "غـــربــتــــ" یـــعــنــی چـــی
مـــیـــدونــــی چــــی مــیــگـــم؟؟؟
لـــــایــــکــــ = الـــســــلـــــام عـــلـــیـــکــــــ یــــا امـــام غــــریــــبـــــ
ســلـــام بـــه هــمــه ی دوســتــان
بـــازم قـسـمـت شـد کـه بــرم مـشـهـد
ایــنــبــار بــرخــلــاف هــمــیــشــه، دارم تــنــهــای تــنــها مــیــر�
ســـخـــتـــه تــنــهــایــی پــاشــی بــری مــشــهــد فــقــط بــه قــصــد ایــنــکــه
بـــری اونــجــا یــه ســری چــیــزایــی کــه تــو ذهــنــتــه و رو قــلــبــتــ ســنــگــیــنــی مــیــکــنـه و داره اذیــتــتــــ مــیــکــنــه را بــذاری اونــجــا و بـــرگــردی
× دعــا کــنــیــد مــوفــق بــشــم کـــه فــرامـــوش کــنــم ×
در ضــمــن هــر کـــی ایـــن پــســـتـم را لــایــک کـــرد دعـــاش نــمــیــکــنــم بــگــو خــب دوس دارم وقــتــی بــرگــشــتــم لــایــکــش صــفــر بــاشــه هــا ^ـــ^
یه پروژه کلاسی بود 20 اردیبهشت باید تحویل میداد�
الان 24 تیرماه هستش و من تازه دارم امادش میکن�
که اگه خدا بخواد فردا برم تحویل استادمون بد�
چون بنده خدا دیروز شخصا ایمیل زده گفته اگه فردا نیاری
نمره امتحانتو رد نمیکن�
به افتخار این همه پشتکار من دست بزنید خواهشا
شــازده کـــوچـــولـــو :
تــــو ایــنــجــا چــه مــیــکـنــــی ؟
مــیــخــواره گــرفــتــه و غــمــگــیـن جــواب داد :
مـــی نــوشــــم
شــازده کـــوچـــولـــو :
چــــرا مــی نــوشـــــــی؟؟ مـــیــخــواره :
بــــرای فــرامــوش کـــردن
شــازده کـوچــولــو کــه دلـــش بــه حــال او ســـوخــتــه بــود،پــرســیــد :
چــــه چــیــز را فـــرامــوش کــنــی ؟
مــی خـواره کــه از خــجـالـت سـر بـه زیـر انـداخـتـه بـود ،اقـرار کـرد :
فـــرامــوش کـنــم کــه شــرمــنــده ا�
شــازده کـوچــولــو کــه دلــش مـیـخـواسـت کـمـکـش کـنـد ،پـرسـیـد :
شــرمـنـده از چــــه ؟
مــیــخــواره کـه بــه یــکـبـاره مـهـر سـکـوت بـر لـب زد گـفـت :
شــــــرمـــنــده از مــیــخــوارگــی
و شـــازده کــوچــولــو مــات و مــتــحــیــر از آنــجــا رفـتــ
در بــیــن راه بـا خــود مــیـگـفـت :
راستـی راسـتـی کـه ایـن آدم بـــزرگــ هــا خــیــلی خــیـلـی عـجـیــبــنـد
تـَــرسَـــم اَز آن اَســــتــــــ آنـــقـــدر پـــیــر شــویــم کـــه
دَنـــدانــــی بـَــرای روی جـِـــگــــر گــــذاشـــتـَـــن نـَــداشـــتـــه بـــاشـــیـــم
مـــکــالــمــه ی مـنـو مـامـانــم بـعــداز آخــریــن امــتــحــانــم کـه امـروز بــود
مــامــان : هـــان نــکــبــت چــیــکــار کــردی؟ ^ـــ^
مـــن : خــراب کــردم اســاســی ):
مــامــان : پــَـ چـــرا پـَــ تــو کــه دو روز
فــقــط تــو اتــاقــت داشــتــی درس مــیــخـونـدی O_o
مــن : نـــه بــابــا کــدوم درس ایــن تـــرمهـــیــچــی نــخــونــد�
ســال اول دانــشــگــاه واقــعــا گــنـد زدم مــعــدلــم 13 میـشـه
ولــی مــامــان بــخــدا از تــرم سـه دیــگــه مـیـخــام بــچــســبــم بــهـش (: (: (:
مـــیــخــوام شــاگــرد اول بــشــم قــول مــیــدم :| :| :|
مــامــان : خــفــه شــو بــابــا از اول ابــتــدایــی تــا حــالــا
هـــمــش داری هــمــیــنــو مــیــگــی
مــن : ســکــوتـــــــ
مــن : بـــازم ســکــوتـــــ
مــن : و هـمـچـنــان ســکــوتـــــ
وقــتــی امــتــحــانــاتــون تــمــوم شــد یــا کــنــکــور دادیــن هــی دلــه مــارو ســوزونــدیــن حــالــا نــوبــتــــ مــاســت :
بــه ســـلـــامــتــی بـــچـــه هـــای عـــلــوم پـــزشــکـــی کـــه بــالــاخــره امــتــحــانـاتــشــون تــمــوم شـــد
از عــلــوم پـــزشــکــی زاهـــدان گـــرفــتــه تـــا عــلــوم پـــزشــکــی تــبــریــز
بـــه ســـلــامــتــی هـــرچـــی دانـــشــجــوی ایــرانــیــه
بـــه ســـلــامـــتــی خـــودم کـــه یـــه نـــمـــره بـــالـــا 14 نـــدار�
بــچــه ها عــلــوم پـــزشــکــی بــریــزیــن وســط بــبــیــنــ�
دخــتــرا دســســتتتتتتتتتت پــســرا رقــصصصصصصص
آهان آهان آهان آهان آهان آهان آهان آهان
بـــذار یـــه جـــک هـــم بـــراتــون بــگــم :
فــیــزیـــولــوِژیـــم را 3.5 آوردم بــه افــتــخــارم دســتـــــ بــزنــیــد بــابــا
پـــرچــم دانــشــجــوهـــای مـــثـــه خـــودم بــالـــاااااااااااااااااااااااا